ते मर्हाटी बोलैन
आतां सुमन देतु अवधान l धुमकुसें साहित्याचेन l जग भोजें नाचवीन l आनंदाचा l आधीचि जगा चंदन आवडे l वरि देवाचें अनुलेपन जोडे l तरि कवणां वालभ न पडे l तया सुखाचें ? l तैसें आएकतां श्रीकृष्णचरित्र l होय सकळ सुखाचें छेत्र l वरि जोडे ब्रम्हसुख पवित्र l ते मर्हाटी बोलैन l जिथे भाषेचिये रसवृत्ती l सा भाषांचे कुपे कीजेति निगुती l ते मर्हाटी कवण जाणे निरुती l जे रसांचे जीवन l ते मर्हाटी बोल रसिक l वरी दावीन देशियेचे बिक l म्हणैन सव्याख्यान श्लोक l मिसें वोवियेचेनि l — नरेंद्र धुमकुसें = गर्दीने, वालभ = आवड, निगुती = नीट, निरुती = योग्य, बिक = महत्व
